برای طراحی مؤثر و کارای یک صفحه موج تخمین دقیق فشار دینامیکی و نیروی موج ضروری می باشد. این مطالعه به بررسی فشار دینامیکی وارده بر اجزای سازه ی یک صفحه موج متشکل از لوله های افقی که با فاصله ثابت کنار هم قرار می گیرند، می پردازد. این صفحه موج می تواند برای انتقال و تبادل آب دریا در ناحیه بندری مفید باشد و امکان جذب مؤثر انرژی موج را فراهم نماید. به این منظور آزمایش های فیزیکی بر روی صفحه موج تحت تابش امواج منظم در 3 ارتفاع و 6 پریود از موج با عمق آب ثابت 6/0 متر انجام گرفت. هم چنین 3 قطر متفاوت برای لوله های صفحه موج در نظر گرفته شد. توزیع فشار دینامیکی وارد بر لوله های صفحه موج در امتداد عمقی و پیرامون آن توسط مبدل فشار اندازه گیری گردید. نتایج نشان داد افزایش تخلخل موجب کاهش تغییرات فشار دینامیکی موج می گردد و با افزایش ارتفاع موج تابشی نوسانات فشار برای تخلخل های مختلف افزایش می یابد. هم چنین بیشینه تغییرات فشار دینامیکی موج در زاویه های بیش تر از 45 درجه ایجاد گردید.

به دلیل کمبود اطلاعات اندازه گیری در بسیاری از مناطق ساحلی و دریایی، خصوصیات موج با استفاده از روش های مختلف تخمین زده می شود. پروژه های دریایی پیش بینی/پیش یابی اقلیم موج غالبا توسط مدل‎های عددی یا روش های تجربی انجام می شود. تاکنون نیز روش های تجربی مختلفی برای پیش یابی امواج گسترش یافته اند که توسط مهندسین و محققین مورد استفاده قرار می گیرند. با گسترش پردازنده هایی با سرعت بیشتر، مدل های عددی پیچیده مختلف برای پیش بینی موج گسترش یافته است. این مدل ها غالبا مدل های موج طیفی میانگین گیری شده فازی هستند که در سه نسل گسترش یافته اند. در دو دهه اخیر نیز، مدل های موج نسل سوم به طور گسترده در پروژه های علمی و مهندسی به کار رفته است. سازمان بنادر و دریانوردی اقدام به عنوان بخشی از سه فاز اولیه پروژه پایش و مطالعات شبیه سازی سواحل ایران، نسبت به توسعه و پایه گذاری مدل PMO Dynamic اقدام نموده است. بسته نرم افزاری PMO Dynamic برای کاربرد در پروژه های مختلف با اهداف مهندسی و علمی توسعه یافته است. این بسته از چندین زیر برنامه تشکیل یافته است که برای اهداف مختلف قابل کار برد است. مدل موج موجود در این نرم افزار به منظور تولید و انتقال امواج ناشی از باد در نواحی ساحلی به کار برده می شود. در این مقاله، به قابلیت های مدل PMO در پیش بینی پارامترهای موج خلیج بوشهر پرداخته شده و مقایسه جامعی بین نتایج مدل موج ایرانی با مدل شناخته شده MIKE21 SW و داده های اندازه گیری انجام شده است.

بررسی رفتار لرزه ای احتمالاتی مخزن تحت فشار افقی به همراه سیستم لوله کشی متصل به آن در این تحقیق مدنظر می باشد. مطالعه رفتار لرزه ای تجهیزات به کار رفته در مجتمع های صنعتی، جهت استفاده در مطالعات ریسک مورد استفاده قرار می گیرد. به همین منظور، در مطالعه موردی مخزنی تحت فشار افقی طراحی و ساخته شده در یک پالایشگاه، با استفاده از روش اجزای محدود مدل سازی و مورد تحلیل های دینامیکی افزاینده قرار گرفته است. پاسخ های اجزای تشکیل دهنده مخزن افقی شامل تنش، تغییرشکل و چرخش از نتایج مدل اجزای محدود به دست آمده است. معیارهای خرابی و حالت های حدی برای اجزا شامل پوسته بدنه، میل مهارهای بیس پلیت، زانویی ها و فلنج لوله ها تعیین شده است. براساس نتایج تجزیه و تحلیل دینامیکی افزاینده، نظریه آماری و مدل ها جهت محاسبه منحنی های شکنندگی استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که اتصالات فلنج لوله ها و بدنه مخزن افقی مکان هایی هستند که مستعد شروع بیشترین خرابی در مخزن افقی می باشند.

لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: در شکستگی های اینترتروکانتریک، وسیله ای که بیش از همه مورد استفاده قرار می گیرد، Dynamic hip screw (DHS) می باشد، اما مطالعات متعددی نتایج خوبی از این وسیله در شکستگی های Transverse و Reverse-oblique گزارش نکرده اند. این مطالعه با هدف مقایسه ی نتایج فیکس کردن شکستگی های اینترتروک Reverse-oblique و ساب تروکانتریک Short segment با استفاده از DHS و Dynamic condylar screw (DCS) در بیماران مراجعه کننده به اورژانس ارتوپدی بیمارستان های الزهرا (س) و آیت اله کاشانی اصفهان در سال های 1390 تا 1393 انجام شد.روش ها: طی یک مطالعه ی مقطعی، 50 بیمار مبتلا به شکستگی های اینترتروک Revers-oblique و ساب تروکانتریک Short segment در دو گروه 25 نفره تحت درمان با استفاده از DHS و DCS وارد مطالعه شدند. بیمارانی که حداقل 6 ماه از عمل آن ها گذشته بود، جهت ویزیت و معاینه دعوت شدند و از نظر عوارض عمل جراحی شامل جوش نخوردن و Fail شدن وسیله و همچنین، میزان بهبود شکستگی بررسی شدند؛ این موارد، توسط رادیوگرافی ساده ارزیابی شد. نتایج به دست آمده در دو گروه، مورد مقایسه قرار گرفت.یافته ها: در 6 ماه بعد از عمل، در 56 درصد از گروه DHS و 84 درصد از گروه DCS، جوش خوردگی کامل ایجاد شده و بهبودی گروه DCS به طور معنی داری بیشتر بود (P=0.031). همچنین، در 6 ماه بعد از عمل، وسیله ی به کار رفته در 14 نفر از گروه DHS و 24 نفر از گروه DCS فیکس بود و تفاوت دو گروه معنی دار بود (P=0.001). از دو گروه DHS و DCS، به ترتیب 20 درصد و 44 درصد بهبودی کامل یافتند، اما تفاوت دو گروه معنی دار نبود. بررسی شدت درد در این بیماران نیز نشان داد که شدت درد در بیماران تحت عمل با DCS، کمتر بود؛ به طوری که از این گروه 40 درصد و از گروه DHS، 12 درصد به طور کامل بدون درد بودند (P=0.020).نتیجه گیری: استفاده از DCS نسبت به DHS حداقل از نظر شدت درد، میزان جوش خوردن استخوان و نیز ثابت بودن وسیله، برتری دارد و استفاده از آن توصیه می شود.

در بررسی پرتابه های جامی شکل به وضوح مشخص است که محل برخورد جت با کف و دیواره پایین دست بالاترین امکان فرسایش را نسبت به سایر نقاط دارد. تعیین مشخصات فشارهای دینامیکی محل برخورد در شرایط مختلف این امکان را می دهد که در صورت وقوع چنین شرایطی در سازه های اجرایی احتمال وقوع آبشستگی و میزان دقیق آن را مشخص نمود. در این مطالعه با فراهم آوردن شرایط اندازه گیری فشارهای دینامیکی ایجاد شده بر کف در اثر برخورد جت خروجی از پرتابه جامی شکل سعی در استخراج داده هایی در شرایط مختلف برخورد از نظر دبی جت خروجی و عمق پایاب شده است. در انتها با بررسی داده ها سعی در ارائه نتایجی مناسب و کارآمد برای تحلیل هر چه بیشتر مشخصات فشارهای دینامیکی حاصل از برخورد جت در شرایط گوناگون پایین دست گردید. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که حوضچه های استغراق پایین دست پرتابه های جامی شکل زمانی موثر خواهند بود که نسبت عمق آب حوضچه به ضخامت جت در حال برخورد (y/bj) بزرگتر از 4 باشد. همچنین بررسی ها بر روی فشارهای دینامیکی نشان داد که حداکثر نوسانات فشار کف در برخورد مستقیم (بدون بالشتک آب)، اتفاق نمی افتد و زمانی اتفاق می افتد که یک لایه نازک از بالشتک آب وجود داشته باشد. در واقع این لایه نازک فرصت توسعه و پیشرفت جریانات آشفته و متلاطم را فراهم خواهد کرد.